Τρίτη 29 Οκτωβρίου 2013

ΤΑ ΒΡΑΧΝΕΪΚΑ ΤΙΜΗΣΑΝ ΤΗΝ 28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ - ΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟ '40




Με λαμπρότητα και φέτος τα Βραχνέϊκα, εόρτασαν την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου 1940. 


Την Κυριακή 27 Οκτωβρίου ε.ε., τελέσθηκε η Θεία Λειτουργία στον Παλαιό Ιερό Ναό και εν συνεχεία η Δοξολογία επί τη εορτή της 28 Οκτωβρίου.


Εν συνεχεία κλήρος και λαός μετέβησαν στο Ηρώον όπου εψάλη επιμνημόσυνη δέηση υπέρ των πεσόντων, έγινε κατάθεση των στεφάνων από τα παιδιά των κατηχητικών σχολείων της Ενορίας και από τον Πρόεδρο της Δ.Ε. Βραχνεΐκων κ. Ιω. Παπαχρονόπουλο. 


Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε ο Προϊστάμενος του Ι. Ν. Αγίου Βασιλείου Βραχνεΐκων, πρωτοπρεσβύτερος Σωτήριος Μανωλόπουλος. Τηρήθηκε ενός λεπτού σιγή και τα κατηχητόπουλα τραγούδησαν τον  Εθνικό μας Ύμνος.


Ακολούθησε επίκαιρο εορταστικό πρόγραμμα από τα παιδιά των κατηχητικών σχολείων της Ενορίας μας, που περιελάμβανε παρέλαση του τμήματος των νηπίων, ποιήματα, τραγούδια και παραδοσιακοί χοροί.


 Την επιμέλεια της εορτής είχε η κατηχήτρια κ. Γεωργία Βαλή, με τους συνεργάτες της κ. Χρήστο Βαλή και κ. Αικατερίνη Πανουτσοπούλου όπου και επιμελήθηκε την εκμάθηση των παραδοσιακών χορών στα παιδιά.
    

Η Εκδήλωση ήταν  πρωτοβουλία της Εκκλησίας.



  • Ακολουθεί πλούσιο φωτογραφικό υλικό

  • Video στο ακόλουθο σύνδεσμο: 









































Παρασκευή 25 Οκτωβρίου 2013

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ ΑΓΙΟΥ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΗΤΟΥ

ΕΟΡΤΗ ΑΓΙΟΥ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΡΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΤΟΥ ΜΥΡΟΒΛΗΤΟΥ (26/10) & ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΜΑΡΤΥΡΟΣ ΝΕΣΤΩΡΟΣ (27/10)


Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε περί το 280 - 284 μ.Χ. και μαρτύρησε επί των αυτοκρατόρων Διοκλητιανού και Μαξιμιανού το 303 μ.Χ. ή το 305 μ.Χ. ή (το πιο πιθανό) το 306 μ.Χ.                                                                                      Ο Δημήτριος ήταν γόνος αριστοκρατικής οικογένειας στη Θεσσαλονίκη.     Σύντομα ανελίχθηκε στις βαθμίδες του Ρωμαϊκού στρατού με αποτέλεσμα σε ηλικία 22 ετών να φέρει το βαθμό του χιλιάρχου. Ως αξιωματικός του ρωμαϊκού στρατού κάτω από τη διοίκηση του Τετράρχη (και έπειτα αυτοκράτορα) Γαλερίου Μαξιμιανού, όταν αυτοκράτορας ήταν ο Διοκλητιανός, έγινε χριστιανός και φυλακίστηκε στην Θεσσαλονίκη το 303 μ.Χ., διότι αγνόησε το διάταγμα του αυτοκράτορα Διοκλητιανού «περί αρνήσεως του χριστιανισμού». Μάλιστα λίγο νωρίτερα είχε ιδρύσει κύκλο νέων προς μελέτη της Αγίας Γραφής.                                                 
Στη φυλακή ήταν και ένας νεαρός χριστιανός ο Νέστορας , ο οποίος θα αντιμετώπιζε σε μονομαχία τον φοβερό μονομάχο της εποχής, Λυαίο.                      
Ο νεαρός χριστιανός πριν τη μονομαχία επισκέφθηκε τον Δημήτριο και ζήτησε τη βοήθειά του. Ο Άγιος Δημήτριος του έδωσε την ευχή του και το αποτέλεσμα ήταν ο Νέστορας να νικήσει το Λυαίο, αναφωνώντας το :             « ο Θεός Δημητρίου,  βοήθει μοι».     
Αποτέλεσμα της νίκης του Νέστωρα ήταν  να προκαλέσει την οργή του αυτοκράτορα. Διατάχθηκε τότε να θανατωθούν και οι δύο, Νέστορας και Δημήτριος.
Οι συγγραφείς εγκωμίων του Αγίου Δημητρίου, Ευστάθιος Θεσσαλονίκης, Γρηγόριος ο Παλαμάς και Δημήτριος Χρυσολωράς, αναφέρουν ότι το σώμα του Αγίου ετάφη στον τόπο του μαρτυρίου, ο δε τάφος μετεβλήθη σε βαθύ φρέαρ που ανέβλυζε μύρο, εξ ου και η προσωνυμία του Μυροβλήτου.
Σήμερα ο Άγιος Δημήτριος τιμάται ως πολιούχος Άγιος της Θεσσαλονίκης.

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2013

Νέες τοιχογραφίες (νότια πλευρά)


Με τη βοήθεια του Θεού, τελείωσε και η αγιογράφηση στη νότια πλευρά του Ιερού Ναού.  Στη δύσκολη περίοδο που διανύουμε και που ταλανίζει οικονομικά χιλιάδες ανθρώπων, οι ενορίτες μας, συμβάλλουν τα μέγιστα, ώστε ο μεγαλόπρεπος αυτός Ιερός Ναός, να αγιογραφηθεί.
 Οι ιερείς και οι συνεργάτες του Ιερού Ναού ευχαριστούμε εκ βάθους καρδίας,  τους ενορίτες μας για την εμπιστοσύνη που μας έχουν, συμβάλλοντας οικονομικά και όχι μόνο στην συνέχιση του έργου, αλλά  και την αγάπη που μας περιβάλλουν, και τους διαβεβαιώνουμε ότι η αγιογράφηση, το τεράστιο αυτό έργο,  συνεχίζετε  δίχως όμως να παραμερίζουμε τους ανθρώπους που μας χρειάζονται.
Το μεγάλο ευχαριστώ, αξίζει στον αγιογράφο Κωνσταντίνο Παπατριανταφυλλόπουλο    ( Κ.Π.) που εργάζεται ευσυνειδήτως και  αόκνως, για να μας μεταφέρει μέσα από την ύλη, τα μολύβια, τα πινέλα και τα χρώματα, σε μια πνευματική διάσταση, προκειμένου να αναπνεύσουμε «ουρανό και Θεό».

Τοιχογραφίες νοτίου τμήματος


















Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2013

ΑΓΙΟΣ ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΑΘΗΝΩΝ


Ο Άγιος Ιερόθεος ήταν πλατωνικός φιλόσοφος και ένας από τα εννέα μέλη του Συμβουλίου της Γερουσίας του Αρείου Πάγου. Αφού δέχθηκε και διδάχθηκε την πίστη του Χριστού από τον Απόστολο Παύλο, χειροτονήθηκε πρώτος επίσκοπος Αθηνών. Μαθητής του υπήρξε ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, ο οποίος στα συγγράμματά του πλέκει εγκώμια για τον δάσκαλό του. Εκοιμήθη εν ειρήνη σε βαθιά γεράματα, μετά από πολύχρονη ποιμαντική και συγγραφική δραστηριότητα. Η τίμια κάρα του φυλάσσεται στο ομώνυμο μοναστήρι στα Μέγαρα Αττικής. Επίσης λείψανά του σώζονται στο Άγιον Όρος (Ι. Μ. Αγ. Παύλου) καθώς και στο παρεκκλήσιο του Αγ. Ανδρέα (Αρχιεπισκοπή Αθηνών).

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2013

" Ή Θεός πάσχει, ή το παν απόλυται" ΑΓΙΟΣ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

 «Ο Άγιος Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, γεννήθηκε το ένατο έτος από την γέννηση του Θεανθρώπου, στην Αθήνα επί βασιλείας Αυγούστου (27-14 π.Χ). Ήταν γόνος εύπορης οικογένειας και έλαβε πολυδύναμη μόρφωση.  Έφθασε και κατέστη μέλος του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου, εξ ου και Αρεοπαγίτης.
Κατά την παράδοση, όταν γινόταν η Σταύρωση του Χριστού και σκοτίστηκε ο Ήλιος, ο Άγιος βρισκόταν  στην Ηλιούπολη (σημερινό Κάΐρο της Αιγύπτου)  με το φιλόσοφο Απολλοφάνη και, μετά τη βεβαίωση ότι το φαινόμενο ήταν ανεξήγητο, αναφώνησε: λέγων “ή Θεός πάσχει ή το παν απόλυται” (Ο Μέγας Συναξαριστής της Ορθοδόξου Εκκλησίας, Τόμος Γ, Μην Οκτώβριος, σελ. 67). Δηλαδή:  “Ή η φύση αλλοιώνεται ή ο Θεός πάσχει”.
Κατά την επίσκεψη του Αποστόλου Παύλου στην Αθήνα, και το κήρυγμά του στον Άρειο Πάγο, όπως διαβάζουμε στις Πράξεις ο Άγιος Διουνύσιος ασπάσθηκε τον χριστιανισμό. 
Πράξεις των Αποστόλων κεφ. 17§34
 «….τινές δε άνδρες κολληθέντες αυτώ επίστευσαν, εν οις και Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης και γυνή ονόματι Δάμαρις και έτεροι συν αυτοίς…»
Μαρτύρησε με πυρά   ή  επί  Δομετιανού κατά τα έτη 81-96 μ.Χ. ή επί Τραϊανού κατά τα έτη 98-117 μ.Χ.