Πνευματική χαρά και κατάνυξη στην εορτή του Αγίου Αθανασίου Επισκόπου Χριστιανουπόλεως στα Βραχνέικα

Μέσα σε κλίμα πνευματικής χαράς και ιεράς κατανύξεως εορτάσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Βραχνεΐκων η μνήμη του Αγίου Αθανασίου Επισκόπου Χριστιανουπόλεως,  όπου υπάρχει Αγία Τράπεζα εγκαινιασμένη στο όνομα Αγίου και απότμημα εκ του ιερού του λειψάνου. 

Την παραμονή της εορτής τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, κατά τον οποίο χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος. Ο Θεοφιλέστατος, με λόγο απλό και πατρικό, αναφέρθηκε στον βίο και στις αρετές του Αγίου Αθανασίου, προτρέποντας τους πιστούς να μιμούνται την πίστη και την αγάπη του προς τον Θεό και την Εκκλησία.

Ανήμερα της εορτής τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου. Ο Σεβασμιώτατος κήρυξε τον θείο λόγο, επί του Ιερού Ευαγγελικού αναγνώσματος, όπου περιγράφεται η θαυματουργική θεραπεία του εκ γενετής τυφλού από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος χειροτόνησε διάκονο τον μοναχό της Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Τριταίας  π. Νεόφυτο Γεραρή, ενώ χειροθέτησε σε πρωτοπρεσβύτερο τον εφημέριο της ενορίας π. Γεώργιο Μουγκογιάννη, ευχόμενος να συνεχίσει με ζήλο και ταπείνωση τη διακονία του στην Εκκλησία.

Στο ιερό αναλόγιο διακόνησε ο μουσικολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Χρίστος Κυριακόπουλος, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ι. Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος,  μαζί με τους συνεργάτες του ιεροψάλτες κ.κ. Βασίλειο Παπαγεωργίου, Νικόλαο και Αθανάσιο Σταύρου, καθώς και τους ιεροψάλτες του ναού, αποδίδοντας με ευλάβεια και εκκλησιαστικό ήθος τους ύμνους της πανηγύρεως.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον π. Χρίστο Κυριακόπουλο για την παρουσία και την προσφορά του, δωρίζοντάς του ως ευλογία έναν επιστήθιο σταυρό, ενώ στους συνεργάτες του προσέφερε εικόνες του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου.

Η συμμετοχή του χριστεπωνύμου πληρώματος υπήρξε ιδιαίτερα συγκινητική, καθώς πλήθος πιστών κατέκλυσε τον Ιερό Ναό τόσο κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό όσο και κατά τη Θεία Λειτουργία, συμμετέχοντας με πίστη και κατάνυξη στις λατρευτικές εκδηλώσεις της εορτής. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πρόσκληση πανηγύρεως ἐπί τῇ ἑορτῇ τοῦ Ἀγίου Ἀθανασίου Ἐπισκόπου Χριστιανουπόλεως

    Σᾶς προσκαλοῦμε στὶς λατρευτικὲς ἐκδηλώσεις ποὺ θὰ πραγματοποιηθοῦν ἐπὶ τῇ ἑορτῇ τοῦ ἐν ἁγίοις Πατρὸς ἡμῶν Ἀθανασίου, Ἐπισκόπου Χριστιανουπόλεως, κατὰ τὴν ὁποίαν πανηγυρίζει τὸ δεξιὸν κλῆτος τοῦ νέου ἱεροῦ , τὴν 16ην καὶ 17ην Μαΐου, συμφώνως πρὸς τὸ κάτωθι πρόγραμμα:

 

Αποχαιρετισμός στην ευλαβή ιεροράπτρια Γεωργία Σκούφου

 

 ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!

 

Με κατ’ άνθρωπον συγκίνηση, αλλά πρωτίστως υπό το φως της Αναστάσεως που φωτίζει τις καρδιές μας, προπέμπουμε εις την αιωνιότητα  την αγαπητή  ενορίτισσα και ευλαβή ιεροράπτρια Γεωργία Σκούφου, η οποία εκοιμήθη εν Κυρίω, ύστερα από την σύντομη περιπέτεια της υγείας της, παραμονή της ονομαστικής της εορτής.

Η αναστάσιμη αυτή περίοδος της Εκκλησίας μας δεν αφήνει τον πόνο να γίνει απελπισία· τον μεταμορφώνει σε ελπίδα. Και μέσα σε αυτό το ανέσπερο φως, η κοίμησή της γίνεται για εμάς όχι μόνο αποχωρισμός, αλλά και προσδοκία της αιώνιας ζωής, της συνάντησης με τον Αναστάντα Κύριο, τον οποίο αγάπησε και υπηρέτησε σε όλη της τη ζωή.

Από τα νεανικά της χρόνια αφιερώθηκε στον Θεό, επιλέγοντας να ζει μέσα στον κόσμο, αλλά με την καρδιά σταθερά στραμμένη προς Εκείνον. Με ταπεινότητα και σιωπηλή αφοσίωση υπηρέτησε την Εκκλησία μέσα από το χάρισμα της ραπτικής, καταξιώνοντας με τη διακονία της στην ιεροραπτική, ράβοντας ιερατικά άμφια και καλύμματα για τις ανάγκες της θείας λατρείας.

 Τα χέρια της δεν εργάζονταν απλώς· προσεύχονταν. Κάθε της δημιουργία ήταν μια πράξη πίστης, ένα κέντημα αφιερωμένο στη δόξα του Θεού.

Υπήρξε άνθρωπος βαθιά φιλάκολουθος, με σταθερή προσήλωση στην προσευχή, τη νηστεία και την ελεημοσύνη. Η παρουσία της ήταν διακριτική, γεμάτη ειρήνη και ουσία και ο λόγος της απλός και αληθινός, πάντοτε ωφέλιμος για τους γύρω της.

Στις δύσκολες ώρες της ασθένειάς της δεν βαρυγκόμησε, ούτε παραπονέθηκε. Αντίθετα, προσευχόταν αδιάκοπα και με ταπείνωση επαναλάμβανε: «Ας είναι ευλογημένο το θέλημα του Θεού».

 Έτσι, μέσα στο αναστάσιμο κλίμα των ημερών, η αναχώρησή της μοιάζει σαν μια ήσυχη διάβαση από τον χρόνο στην αιωνιότητα.

Η απουσία της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια πολύτιμη παρακαταθήκη πίστης, ήθους και προσφοράς. Η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή στις καρδιές μας, όπως ζωντανή θα παραμένει και η ευωδία της ταπεινής της διακονίας.

Ας είναι αιωνία η μνήμη της και ας την αναπαύσει ο Αναστάς Κύριος εν χώρα ζώντων.

π.Σ.Μ.