Κυβερνοεπιθέσεις σε κρίσιμες υποδομές, τράπεζες αίματος και αλυσίδες τροφίμων. Απειλές στις αερομεταφορές, μπλακ άουτ σε ψηφιακές υπηρεσίες και μαζικές εκκενώσεις σχολείων μετά από ύποπτα email. Την ίδια στιγμή, οι ευρωπαϊκές αρχές μιλούν ανοιχτά για σχέδια ετοιμότητας 72 ωρών, ενώ η ανησυχία για την ασφάλεια των τραπεζικών συναλλαγών μεγαλώνει.
Είναι όλα αυτά απλώς μεμονωμένα περιστατικά ή τα πρώτα σημάδια μιας νέας κανονικότητας; Όλα δείχνουν πως οι συγκρούσεις της εποχής μας δεν έχουν πλέον στόχο μόνο τα εδάφη, αλλά την ίδια τη λειτουργία της κοινωνίας. Όταν μπορείς να παραλύσεις την καθημερινότητα ενός κράτους με το πάτημα ενός κουμπιού, ο έλεγχος περνά σε άλλο επίπεδο.
Δεν χρειάζεται να πάμε πολύ πίσω. Η περίοδος της πανδημίας απέδειξε πόσο γρήγορα οι ατομικές ελευθερίες μπορούν να μπουν στον «πάγο» στο όνομα μιας έκτακτης ανάγκης. Σήμερα, το αφήγημα αλλάζει, αλλά η ουσία παραμένει ίδια: η κυβερνο-ασφάλεια και η προστασία των πολιτών κινδυνεύουν να γίνουν το τέλειο άλλοθι για ακόμα στενότερη επιτήρηση και απόλυτη ψηφιακή εξάρτηση.
Αν οδηγηθούμε σε μια ευρύτερη παγκόσμια σύγκρουση, το πραγματικό διακύβευμα δεν θα είναι μόνο οι ανθρώπινες απώλειες. Θα είναι ο έλεγχος των επιλογών μας. Το να φτάσουμε, δηλαδή, σε ένα σημείο όπου για να δουλέψεις, να συναλλαχθείς ή απλώς να ζήσεις, θα πρέπει πρώτα να έχεις παραδώσει την ελευθερία σου. Κι αν χαθεί η ελεύθερη βούληση και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια, τι μένει τελικά;
Ο πανικός δεν βοηθάει πουθενά. Αυτό που απαιτείται τώρα είναι καθαρό μυαλό, κριτική σκέψη και πνευματική εγρήγορση απέναντι σε όσα έρχονται.
π.Σ.Μ.
.jpg)
