Πνευματική χαρά και κατάνυξη στην εορτή του Αγίου Αθανασίου Επισκόπου Χριστιανουπόλεως στα Βραχνέικα

Μέσα σε κλίμα πνευματικής χαράς και ιεράς κατανύξεως εορτάσθηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Βασιλείου Βραχνεΐκων η μνήμη του Αγίου Αθανασίου Επισκόπου Χριστιανουπόλεως,  όπου υπάρχει Αγία Τράπεζα εγκαινιασμένη στο όνομα Αγίου και απότμημα εκ του ιερού του λειψάνου. 

Την παραμονή της εορτής τελέσθηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, κατά τον οποίο χοροστάτησε ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Κερνίτσης κ. Χρύσανθος. Ο Θεοφιλέστατος, με λόγο απλό και πατρικό, αναφέρθηκε στον βίο και στις αρετές του Αγίου Αθανασίου, προτρέποντας τους πιστούς να μιμούνται την πίστη και την αγάπη του προς τον Θεό και την Εκκλησία.

Ανήμερα της εορτής τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσοστόμου. Ο Σεβασμιώτατος κήρυξε τον θείο λόγο, επί του Ιερού Ευαγγελικού αναγνώσματος, όπου περιγράφεται η θαυματουργική θεραπεία του εκ γενετής τυφλού από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό. Κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος χειροτόνησε διάκονο τον μοναχό της Ιεράς Μονής Αγίων Πάντων Τριταίας  π. Νεόφυτο Γεραρή, ενώ χειροθέτησε σε πρωτοπρεσβύτερο τον εφημέριο της ενορίας π. Γεώργιο Μουγκογιάννη, ευχόμενος να συνεχίσει με ζήλο και ταπείνωση τη διακονία του στην Εκκλησία.

Στο ιερό αναλόγιο διακόνησε ο μουσικολογιώτατος πρωτοπρεσβύτερος π. Χρίστος Κυριακόπουλος, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ι. Μητροπόλεως Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος,  μαζί με τους συνεργάτες του ιεροψάλτες κ.κ. Βασίλειο Παπαγεωργίου, Νικόλαο και Αθανάσιο Σταύρου, καθώς και τους ιεροψάλτες του ναού, αποδίδοντας με ευλάβεια και εκκλησιαστικό ήθος τους ύμνους της πανηγύρεως.

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας, ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον π. Χρίστο Κυριακόπουλο για την παρουσία και την προσφορά του, δωρίζοντάς του ως ευλογία έναν επιστήθιο σταυρό, ενώ στους συνεργάτες του προσέφερε εικόνες του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου.

Η συμμετοχή του χριστεπωνύμου πληρώματος υπήρξε ιδιαίτερα συγκινητική, καθώς πλήθος πιστών κατέκλυσε τον Ιερό Ναό τόσο κατά τον Πανηγυρικό Εσπερινό όσο και κατά τη Θεία Λειτουργία, συμμετέχοντας με πίστη και κατάνυξη στις λατρευτικές εκδηλώσεις της εορτής. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πανελλαδικές Εξετάσεις: Όταν βαθμολογείται η ελπίδα

 

Ο πρόσφατος τραγικός θάνατος δύο νεαρών κοριτσιών στην Ηλιούπολη συγκλόνισε βαθιά την ελληνική κοινωνία. Πέρα από τις συνθήκες της τραγωδίας, το γεγονός επανέφερε με δραματικό τρόπο στο προσκήνιο ένα ζήτημα που συχνά υποτιμάται: τη συναισθηματική πίεση που βιώνουν οι νέοι άνθρωποι σε μια εποχή έντονου άγχους, ανασφάλειας και υπαρξιακής μοναξιάς.

Και ίσως αυτή η συζήτηση να γίνεται ακόμη πιο επίκαιρη λίγες μόλις ημέρες πριν από την έναρξη των Πανελλαδικών εξετάσεων. Μιας διαδικασίας που, ενώ θα έπρεπε να αποτελεί έναν σταθμό στη ζωή ενός μαθητή, συχνά μετατρέπεται σε απόλυτο κριτήριο αξίας και επιτυχίας.

Χιλιάδες νέοι μεγαλώνουν με την αντίληψη ότι το μέλλον τους εξαρτάται αποκλειστικά από λίγες ώρες εξέτασης και από έναν αριθμό μορίων. Ολόκληρες οικογένειες επενδύουν συναισθηματικά, οικονομικά και ψυχικά σε αυτή τη δοκιμασία. Το αποτέλεσμα είναι πολλοί μαθητές να βιώνουν τις εξετάσεις όχι ως μια εκπαιδευτική διαδικασία, αλλά ως φόβο αποτυχίας και κοινωνικής απόρριψης.

Το πιο ανησυχητικό, όμως, είναι ότι πίσω από την πίεση των επιδόσεων κρύβεται συχνά μια βαθύτερη εσωτερική μοναξιά. Παιδιά κουρασμένα, αγχωμένα, φοβισμένα, που δυσκολεύονται να διαχειριστούν τις απαιτήσεις της εποχής. Νέοι άνθρωποι που πολλές φορές αισθάνονται ότι αν δεν πετύχουν, δεν αξίζουν αρκετά.

Μέσα σε αυτή την πραγματικότητα, η κοινωνία συχνά παραβλέπει έναν παράγοντα ουσιαστικής στήριξης: τον ρόλο της Εκκλησίας. Σε μια εποχή όπου η πνευματικότητα αντιμετωπίζεται από ορισμένους με αδιαφορία ή απαξίωση, η Εκκλησία συνεχίζει καθημερινά — μακριά από προβολείς — να στέκεται δίπλα σε ανθρώπους που δοκιμάζονται.

Η Εκκλησία δεν έρχεται να αντικαταστήσει ούτε την επιστήμη ούτε την ψυχολογική υποστήριξη, που είναι αναγκαίες και πολύτιμες. Μπορεί όμως να προσφέρει κάτι που σήμερα λείπει όλο και περισσότερο: χώρο ακρόασης, αποδοχής, παρηγοριάς και ελπίδας. Έναν τόπο όπου ο άνθρωπος δεν αξιολογείται με βάση τις επιδόσεις του, αλλά με βάση την ίδια του την ύπαρξη.

Για πολλούς νέους, μια συζήτηση με έναν άνθρωπο που θα ακούσει χωρίς να κρίνει, μια ενορία που θα αγκαλιάσει χωρίς όρους, μια κοινότητα που θα δείξει πραγματικό ενδιαφέρον, μπορούν να λειτουργήσουν βαθιά υποστηρικτικά. Σε έναν κόσμο έντονου ανταγωνισμού και απομόνωσης, η ανθρώπινη παρουσία αποκτά ανεκτίμητη αξία.

Οι Πανελλαδικές εξετάσεις δεν είναι — και δεν πρέπει να γίνουν — το μέτρο της ανθρώπινης αξίας. Η επιτυχία στη ζωή δεν καθορίζεται αποκλειστικά από μια σχολή ή έναν βαθμό. Κανένα παιδί δεν πρέπει να μεγαλώνει πιστεύοντας ότι η ζωή τελειώνει σε μια αποτυχία.

Ίσως τελικά η μεγαλύτερη ανάγκη της εποχής μας να μην είναι μόνο περισσότερες επιτυχίες, αλλά περισσότεροι άνθρωποι που θα μάθουν να στηρίζουν, να ακούν και να δίνουν ελπίδα.

Ας μη μάθουμε στα παιδιά μας μόνο να πετυχαίνουν, αλλά και να αντέχουν, να ελπίζουν και να ζητούν βοήθεια όταν τη χρειάζονται.

π.Σ.Μ.