ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!
Με κατ’ άνθρωπον συγκίνηση, αλλά πρωτίστως υπό το φως της Αναστάσεως που φωτίζει τις καρδιές μας, προπέμπουμε εις την αιωνιότητα την αγαπητή ενορίτισσα και ευλαβή ιεροράπτρια Γεωργία Σκούφου, η οποία εκοιμήθη εν Κυρίω, ύστερα από την σύντομη περιπέτεια της υγείας της, παραμονή της ονομαστικής της εορτής.
Η αναστάσιμη αυτή περίοδος της Εκκλησίας μας δεν αφήνει τον πόνο να γίνει απελπισία· τον μεταμορφώνει σε ελπίδα. Και μέσα σε αυτό το ανέσπερο φως, η κοίμησή της γίνεται για εμάς όχι μόνο αποχωρισμός, αλλά και προσδοκία της αιώνιας ζωής, της συνάντησης με τον Αναστάντα Κύριο, τον οποίο αγάπησε και υπηρέτησε σε όλη της τη ζωή.
Από τα νεανικά της χρόνια αφιερώθηκε στον Θεό, επιλέγοντας να ζει μέσα στον κόσμο, αλλά με την καρδιά σταθερά στραμμένη προς Εκείνον. Με ταπεινότητα και σιωπηλή αφοσίωση υπηρέτησε την Εκκλησία μέσα από το χάρισμα της ραπτικής, καταξιώνοντας με τη διακονία της στην ιεροραπτική, ράβοντας ιερατικά άμφια και καλύμματα για τις ανάγκες της θείας λατρείας.
Τα χέρια της δεν εργάζονταν απλώς· προσεύχονταν. Κάθε της δημιουργία ήταν μια πράξη πίστης, ένα κέντημα αφιερωμένο στη δόξα του Θεού.
Υπήρξε άνθρωπος βαθιά φιλάκολουθος, με σταθερή προσήλωση στην προσευχή, τη νηστεία και την ελεημοσύνη. Η παρουσία της ήταν διακριτική, γεμάτη ειρήνη και ουσία και ο λόγος της απλός και αληθινός, πάντοτε ωφέλιμος για τους γύρω της.
Στις δύσκολες ώρες της ασθένειάς της δεν βαρυγκόμησε, ούτε παραπονέθηκε. Αντίθετα, προσευχόταν αδιάκοπα και με ταπείνωση επαναλάμβανε: «Ας είναι ευλογημένο το θέλημα του Θεού».
Έτσι, μέσα στο αναστάσιμο κλίμα των ημερών, η αναχώρησή της μοιάζει σαν μια ήσυχη διάβαση από τον χρόνο στην αιωνιότητα.
Η απουσία της αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια πολύτιμη παρακαταθήκη πίστης, ήθους και προσφοράς. Η μνήμη της θα παραμείνει ζωντανή στις καρδιές μας, όπως ζωντανή θα παραμένει και η ευωδία της ταπεινής της διακονίας.
Ας είναι αιωνία η μνήμη της και ας την αναπαύσει ο Αναστάς Κύριος εν χώρα ζώντων.
π.Σ.Μ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου