Εγκύκλιος Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρών κ.κ. Χρυσοστόμου περί των λεγομένων "Μαρτύρων του Ιεχωβά"

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 373^η 

 

 

 454 / 4-12-2020

 

 

Πρός

τόν Ἱερόν Κλῆρον καί

τόν εὐσεβῆ Λαόν

τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν

   

Ἀδελφοί μου ἀγαπητοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, 

Κατ΄ αὐτόν τόν καιρό οἱ λεγόμενοι Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, ἐκμεταλλευόμενοι τίς δύσκολες καταστάσεις πού ἀντιμετωπίζει ὁ Ἑλληνικός Λαός, ἔχουν κατακλύσει ἰδιῶτες, δημοσίους φορεῖς, ἐπιχειρήσεις, ἀκόμη καί σχολεῖα μέ ἠλεκρονικά μηνύματα μέσω τῶν ὁποίων, ἀσκοῦν προσηλυτισμό μέ σκοπό νά ἐπηρεάσουν μέ τίς κακόβουλες καί λίαν ἐπικίνδυνες δοξασίες τους, τούς ἀνθρώπους.

Πολλάκις ἔχομε ἀσχοληθεῖ μέ τό θέμα αὐτό καί ἔχομε ἐνημερώσει τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας περί τῆς δεινῆς αὐτῆς παναιρέσεως, ἡ ὁποία ξεκίνησε τό 1884 ἀπό τήν Ἀμερική, μέ ἐμπνευστή της τόν Κάρολο Ρῶσσελ.

Πρόκειται γιά μία πολυεθνική ἐμπορική μετοχική ἑταιρεία, ἡ ὁποία ἔχει τήν ἕδρα της στό Μπρούκλιν τῶν Η.Π.Α. καί ἔχει παραρτήματα σέ ὅλο τόν κόσμο.

Οὐδεμία σχέση ἔχουν, οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, μέ τόν Χριστιανισμό. Χρησιμοποιοῦν τόν τίτλο, τόν ψευδῆ καί παραπλανητικό "Χριστιανοί Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ". Εἶναι ὅμως γνωστοί καί με τό ὄνομα "χιλιασταί", ἕνεκα τῶν δοξασιῶν τους.

Πρόκειται γιά ρατσιστική ὀργάνωση. Διδάσκουν, σύν τοῖς ἄλλοις,  ὅτι ὅσοι δέν ὑπακούουν στήν διδασκαλία τῆς ἑταιρείας, ὅσοι δηλαδή δέν εἶναι Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ, κατά τόν "Ἀρμαγεδῶνα" πού σύντομα, κατ' αὐτούς θά γίνῃ, θά σφαγοῦν καί θά πλύνουν οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβᾶ τά πόδια τους στό αἷμα τῶν μή χριστιανῶν (Σκοπιά 1968, σελ.83).

Τίς δοξασίες τους, τίς διακινοῦν μέσα ἀπό τά περιοδικά "ΣΚΟΠΙΑ" και "ΞΥΠΝΑ".

Συνοπτικά θά λέγαμε ὅτι ἔχουν υἱοθετήσει ὅλες τίς ἀναφυεῖσες κατά καιρούς αἱρέσεις, οὐσιαστικά ἔχουν ἀπορρίψει  ὅλη τήν διδακαλία τῆς ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας.

Ἐνδεικτικά ἀναφέρομε τά ἑξῆς:

1.      Ἀρνοῦνται τό δόγμα περί τῆς Ἁγίας Τριάδος καί ὑβριστικά ἀναφέρουν ὅτι πρόκειται γιά τήν χειρότερη σατανική πλάνη.

2.      Ἀρνοῦνται τήν Θεότητα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ.

3.      Ἀρνοῦνται τήν Θεότητα τοῦ Παναγίου Πνεύματος.

4.      Ἀρνοῦνται τήν φύση τῆς Ἐκκλησίας, στήν θέση τῆς ὁποίας τοποθετοῦν τήν φυλλαδική ἐμπορική ἑταιρεία "Σκοπιά", στήν ὁποία ὀφείλουν, κατ' αὐτούς,  νά ἐνταχθοῦν "οἱ δοῦλοι τῆς βασιλείας".

5.      Δέν δέχονται τήν διδασκαλία περί τῆς ἀθανασίας τῆς ψυχῆς. Μιλοῦν γιά ἐκμηδένιση τῶν ἀνθρώπων μετά θάνατον, ὅπως συμβαίνει μέ τά ζῶα.

6.      Μιλοῦν ἀπαξιωτικά- ὑβριστικά γιά τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τήν ὁποῖα δέν τιμοῦν ὡς Ἀειπάρθενον, ἀφοῦ κατά τήν ψευτοδιδασκαλία τους ὁ Χριστός δέν εἶναι Θεός.

7.      Ἀρνοῦνται τήν τιμή τῶν Ἁγίων καί ἀπορρίπτουν τήν μεσιτεία τους πρός τόν Θεό.

8.      Ὑβρίζουν τόν Τίμιο Σταυρό καί φρίττουν στήν θέα του, ὅπως ὁ διάβολος. Σημειωτέον ὅτι μέχρι τό 1931 ἡ "Σκοπιά" εἶχε ὡς ἔμβλημα τόν Σταυρό. Μετά ἄλλαξαν γνώμη, ὅπως συμβαίνει κατά καιρούς μέ τίς δοξασίες τους.

9.      Ἀρνοῦνται τήν τιμή στίς ἱερές εἰκόνες.

10. Δέν δέχονται τήν παράδοση τῆς Ἐκκλησίας.

11. Πρέπει ἰδιαιτέρως νά σημειώσωμε ὅτι ἀρνοῦνται τήν μετάγγιση αἵματος καί καταντοῦν ὡς ἐκ τούτου ἄκρως ἐπικίνδυνοι.

12. Ἀρνοῦνται νά ὑπερασπισθοῦν τήν Πατρίδα, ἀφοῦ δέν δέχονται νά κρατήσουν ὅπλο.

Ἀδελφοί μου,

Οἱ Μάρτυρες τοῦ Ἰεχωβά ἤ Χιλιασταί, ὅπως εἶναι γνωστοί προκειμένου νά πλησιάσουν τούς ἀνθρώπους καί νά προσηλυτίσουν, χρησιμοποιοῦν ποικίλους σατανικούς τρόπους, ὅπως παρερμηνευόμενα ἀπ' αὐτούς χωρία τῆς Ἁγίας Γραφῆς κλπ. Μέ αὐτό τόν τρόπο πλησιάζουν ἄνθρώπους ἀφελεῖς τούς ὁποίους παρασύρουν στήν πλάνη.  

Στίς ἐπισκέψεις τους πίσω ἀπό μιά ἐπίπλαστη "εὐγένεια" κρύβουν ὕπουλο χαρακτῆρα καί γι' αὐτό τόν λόγο πρέπει νά ἀποφεύγετε τήν μεταξύ τους συζήτηση καί νά ἐνημερώνετε τόν Ἱερέα τῆς Ἐνορίας σας ἤ τήν Ἱερά Μητρόπολη.

Νά τούς τονίζετε ὅτι εἶστε μέλη τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καί μελετᾶτε τήν Ἁγία Γραφή, ὅπως τήν ἑρμηνεύει ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί νά τούς ἀποκλείετε κάθε ἄλλη συζήτηση. Να μή δεχώσαστε τά βιβλία καί τά φυλλάδια τους.

Ἐμεῖς πρέπει νά μένωμε ἀμετακίνητοι στήν ἀπό τόν Θεό ἀποκεκαλλυμένη ἀλήθεια καί στήν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων μας. Να ζοῦμε συνειδητά τήν ζωή τῆς Ἐκκλησίας καί νά μετέχωμε στήν Μυστηριακή ζωή.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος μᾶς παραγγέλλει: "καὶ ἐὰν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν παρ' ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω"(Προς Γαλάτας α΄, 8).

Ἐπίσης ἀδελφοί μου, νά προσευχώμεθα γιά τούς ἀνθρώπους αὐτούς τούς ὁποίους ἔχει στά νύχια του ὁ παμπόνηρος διάβολος, ὥστε νά σωθοῦν καί νά μή τούς καταπιῇ ἡ κόλαση. Τόσον αὐτούς, ὅσο τούς ἄλλους αἱρετικούς τούς καλοῦμε ἐν ἀγάπῃ σέ μετάνοια καί σέ ἐπιστροφή στήν ἁγία μάνδρα τοῦ Κυρίου, δηλαδή, στήν Ἁγία μας Ἐκκλησία.

Τέλος νά ἐνημερώνετε καί τούς γνωστούς σας, τούς γείτονές σας, τούς φίλους σας περί τῆς ἐπικινδύνου αὐτῆς διδασκαλίας καί περί τῶν σατανικῶν κινήσεων τῶν Μαρτύρων τοῦ Ἰεχωβᾶ, ὥστε ὅλοι ἑνωμένοι νά ἀντιμετωπίζωμε αὐτή τήν ἐπίθεση τοῦ διαβόλου.

Τελειώνοντας ἐπαναλαμβάνομε ὅτι "Δέν ὑπάρχει σωτηρία μακράν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἔξω ἀπό τήν Ἐκκλησία Του". 

 

Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν Κυρίῳ μέ ἀγάπη πατρική 

 

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

Εγκώμιον εἰς τόν Ἀπόστολον Ἀνδρέαν (ἀπόσπασμα)

 " Ἐκ τούτου καταργεῖτο πλέον πᾶσα μορμφή τῆς δαιμονικῆς πλάνης καί ἐνεφυτεύοντο ὅλοι οἱ τρόπο διά τῶν ὁποίων ἠμπορεῖ καθείς νά γνωρίσῃ τόν Θεόν, περιέπιπτον εἰς ἀχρησίαν οἱ βωμοί τῶν εἰδώλων, καί ἀνοικοδομοῦντο οἱ ἐκκλησίες τῶν χριστιανῶν, ἐξεδιώκετο τό σμῆνος τῶν δαιμόνων, καί ἐχόρευε μετά τιμῆς τό πλῆθος τῶν ἀγγέλων, αἱ ἀσθένειαι ἐφυγαδεύοντο καί εἰς τούς ἀσθενεῖς, παρά πᾶσαν ἐλπίδα, ἐδίδετο ἡ εὐεξία, οἱ φυλακισμένοι ἐτομῶντο διά τῆς ἐλευθερίας, καί ὁ ἐχθρός διάβολος ἐφυλακίζετο δι΄ άλύτων δεσμῶν, ὁ θάνατος καταργεῖτο, καί εἰς τούς νεκρούς ἐχαρίζετο ἡ ζωή, ἡ βδελυρά λύπη διελύετο, καί ἀντ΄ αὐτῆς ἒλαμπεν εἰς τήν οἰκουμένην ἡ παγκόσμιος χαρά, ὁλόκληρος ἡ γῆ ἐπληρώθη τῶν προϋποθέσεων τῆς θεογνωσίας, ἡ ὁποία, ὡς ἄλλος μέγας ποταμός, κατεκάλυψεν καί κατεβύθισεν τήν θάλασσαν τῆς δαιμονικῆς λατρείας τῆς ἀγνωσίας. 

    Διότι δέν ὑπάρχει πλέον, δέν υπάρχει πόλις, δέν ὑπάρχει χώρα, δέν ὑπάρχει τόπος, δέν ὑπάρχει ἔθνος ὁπού νά μήν μετέβῃ διά ξηρᾶς καί διά θαλάσσης, μετά τοῦ θαρραλέου καί ἀνδρείου αὐτοῦ φρονήματος, ὁ Ἀνδρέας, αὐτός ὁπού φέρει τό ὄνομα τῆς σταθερᾶς ἀνδρείας. 

    Δέν ὑπάρχει σημεῖον τῆς γνωστῆς κατοικουμένης γῆς, ὁπού νά μήν ἐφυτεύθῃ ὑπό τοῦ Ἀνδρέου ὁ σπόρος τῆς εὐσεβείας, ὁ βλαστήρας τόν πολύτιμον καρπόν τῆς πίστεως, καί νά μήν ἐξηπλώθῃ ἡ χάρις τῶν θαυμάτων, καί νά μήν διεδόθῃ ὁ πλοῦτος τῆς θεραπείας. 

    Ἄν ἤθελε κάποιος ὅλα αὐτά νά καταγράψῃ ἤ νά τά διηγηθῇ ἔστω καί μερικῶς, ἂς ἐπιχειρήσῃ πρῶτον νά ἀριθμήσῃ τούς ἀστέρας τοῦ οὐρανοῦ καί τάς σταγόνας τῆς βροχῆς καί τήν ἄμμον τῶν θαλασσῶν, καί ἔπειτα νά ἀποτολμήσῃ ἕνα τέτοιο ἐγχείρημα. ....."

 

"Νικήτα Ρήτορος τοῦ Παφλαγόνος (5)" 

 

Εγκύκλιος προς το Χριστεπώνυμο Πλήρωμα της Ιεράς και Αποστολικής Μητροπόλεως Πατρών επί τη εορτή του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

                       ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ

                        ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

        Παιδιά μου εὐλογημένα,

Ἐν ὂψει τῆς ἑορτῆς τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ἡ ὁποία ἐφέτος θά τελεσθῇ, δυστυχῶς, μέ λιτότητα καί ἁπλότητα, ἓνεκα τῶν ὑφισταμένων μέτρων καί τῆς δοκιμασίας, τήν ὁποίαν, κρίμασιν οἷς οἶδεν ὁ Θεός, ἐπέτρεψε δι’ ἡμᾶς, αἰσθάνομαι  ἐπιτακτική τήν ἀνάγκη νά ἐπικοινωνήσω μαζί σας καί νά σᾶς ἀπευθύνω λόγον ἀγάπης καί παραμυθίας.

            Ἀγάπης, ὡς πνευματικός σας πατήρ, ἀφοῦ ἡ καρδία τοῦ ποιμένος φλέγεται  ἐξ’ ἀγάπης πρός τό ποίμνιό του, πρός τά τέκνα του, ἡ ὁποία ἀγάπη, ὡς στοργή καί ὡς θυσιαστική προσφορά ἐμπνέεται ἀπό τήν ἀγάπη του καί τήν κοινωνία μέ τόν Οὐράνιο Πατέρα μας. Καθ’ ἡμέραν αὐτή ἡ ἀγάπη κατακαίει τό εἶναι μου, τήν σκέψη μου, τήν καρδία μου, τήν ὓπαρξή μου ὁλόκληρη καί μοῦ δίδῃ τήν δύναμη, νά μή δίδω τοῖς ὀφθαλμοῖς μου ὓπνον καί τοῖς βλεφάροις μου νυσταγμόν, γιά τά παιδιά μου, γιά τήν κατά Θεόν εὐτυχία τους καί τήν ἐν γένει χαρά καί εὐφροσύνη τους.

                        Αὐτή ἡ ἀγάπη κάποιες στιγμές ἐξέρχεται ὡς λάβα ἡφαιστείου ἐκ τῆς καρδίας μου, κυρίως, κατά τίς μεγάλες ἡμέρες καί εὐφρόσυνες  ἑορτές ὃπως εἶναι ἡ πασνεβάσμιος ἑορτή τῆς μνήμης τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ἱδρυτοῦ καί προστάτου τῆς τῶν Πατρέων Ἐκκλησίας.

                        Αὐτή ἡ λάβα τροφοδοτεῖται ἀπό τήν βαθυτάτη προσευχή πρός τόν Θεό γιά ὑγιεία καί ἀγαλλίαση καί πνευματική εὐφροσύνη καί ἀπόλαυση πάντων τῶν ἀγαθῶν τά ὁποῖα προέρχονται παρά τοῦ Πατρός τῶν φώτων.

                        Αὐτή ἡ ἀγάπη μέ κάνει νά σκέπτωμαι νυχθημερόν τό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Παύλου ρῆμα καί νά προσπαθῶ ὃλῃ ψυχῇ καί διανοίᾳ, ὃλαις δυνάμεσι νά τό κάμω πράξη. «Τίς ἀσθενεῖ καί οὐκ ἀσθενῶ, τίς σκανδαλίζεται καί οὐκ ἐγώ πυροῦμαι;»(πρ. Κορινθ, Β, 29)

                        Εἶναι βεβαιωμένο, παιδιά μου ἀγαπητά καί περιπόθητα, ὃτι ὃταν πλέῃ κανείς σ’ αὐτό τό πέλαγος τῆς ἀγάπης, μέ τίς ὃποιες δυσκολίες καί τούς τόσους σταυρούς, αἰσθάνεται ὃτι ζεῖ πραγματικά καί ὃτι δέν εἶναι ἁπλῶς μιά βιολογική ὓπαρξη.

                        Αὐτό ὑπαγορεύει ἡ διδασκαλία καί ἡ ἐπί τοῦ σταυροῦ θυσία τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου πρός τόν Ἐπίσκοπο, πρός τόν ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐσεβῆ Λαό τῆς Ἐκκλησίας μας.

                        Αὐτή ἡ ἀγάπη τοῦ Ἐπισκόπου σας, ἰδιαίτερα σήμερα θά ἐκφρασθῇ ὡς παραμυθία, ὡς παρηγορία δηλαδή πρός τά πονεμένα παιδιά του, τά ὁποῖα εἰδικά ἐφέτος δέν μποροῦν πανηγυρικά καί πανευφρόσυνα νά τιμήσουν τόν Πρωταπόστολο καί Πρωτόκλητο μαθητή καί μιμητή τοῦ πάθους τοῦ Σωτῆρος, Ἀνδρέαν τόν ἀοίδιμον. Γνωρίζω τόν πόνο σας, γνωρίζω τήν ἐσωτερική σας ὀδύνη, γνωρίζω τά δάκρυά σας, ἀκούω τόν ἐσωτερικό σπαραγμό σας καί μέ ραγισμένη ἀπό τόν δικό μου πόνο τήν καρδία μου, προσπαθῶ νά σταθῶ ὂρθιος, ἳνα μή παρασύρω τά τέκνα μου εἰς περισσήν λύπην ἓνεκα τῆς ἰδικῆς μου βαθυτάτης ὀδύνης.

                        Ποσάκις ἐθρήνησα μυστικῶς, παιδιά μου εὐλογημένα, καθ’ ὃλον αὐτό τό διάστημα, ποσάκις ἠγρύπνησα τοῦ Κυρίου δεόμενος, ποσάκις ἐπί ὣρας τό, πῶς καί διατί ἐσκεπτόμουν καί ποσάκις ἀδύναμον τόν ἑαυτό μου συνέλαβα ἐνώπιον τῆς, ὑπό τοῦ Θεοῦ ἐπιτραπείσης φοβερᾶς ὀδύνης, τῆς ψυχοσωματικῆς κοπώσεως καί τῆς ἀνθρωπίνης ἀδυναμίας, τήν ὣρα πού ἐψέλιζα μέ ὃση δύναμη μοῦ εἶχε ἀπομείνει τό «Πάτερ, ἀπελθέτω ἀπ’ ἐμοῦ τό ποτήριον τοῦτο» (Ματθ, 26,39). Ἐκείνη τήν ὣρα ἒβλεπα ὃτι δύναμιν ἐλάμβανα ἀκούοντας Τόν εἰς τόν κῆπον τῶν ἐλαιῶν, προσευχόμενον πρό τοῦ πάθους Κύριόν μας νά λέγῃ, «πλήν οὐχ ὡς ἐγώ θέλω Πάτερ, ἀλλ΄ ὡς Σύ» (Ματθ, 26,39).

                        Ἀλλά καί ἂλλος πειρασμός ἒκαιε, τήν ὣρα τοῦ πόνου τά σωθικά μου. Ὡς νά ἢκουα φωνάς μυρίας νά φθάνουν εἰς τά ὧτα μου: « Μήπως ἐσύ ἒφταιξες γιά τήν δοκιμασία…;»

                        Ἐκείνη τήν ὣραν ὃμως τῆς ἀπελπισίας, μιλῶ διά τήν ἀνθρώπινη ἀδυναμία, ἐκείνη τήν ὣρα ἢκουα καί ἀκούω φωνῆς πατρικῆς ἂνωθεν μαρτυρούσης «Οὐ μή σέ ἀνῶ, οὐδ’ οὐ μή σέ ἐγκαταλείπω»(πρ. Ἐβρ, 13,5) καί πάλιν «ὀλιγόπιστε εἰς τί ἐδίστασας;».(Ματθ, 14,31)

                        Μέ τήν δύναμη λοιπόν, αὐτῆς τῆς φωνῆς τῆς ἂνωθεν μαρτυρούσης τοῦ οὐρανίου Πατρός τήν ἀγάπην καί τήν βεβαιότητητα τῆς ἐξόδου ἐκ τῆς «μαρτυρικῆς γῆς», τῆς ἐρήμου καί ἀβάτου καί ἀνύδρου εἰς τήν γῆν τῆς ἐπαγγελίας, ἀπευθύνομαι πρός ἐσᾶς τά πνευματικά μου παιδιά, τόν Λαό τοῦ Θεοῦ, τόν κλῆρο τοῦ ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

                        Παιδιά μου, γνωρίζω τήν εὐσέβειά σας, γνωρίζω τήν πρός τόν Θεόν ἀγάπη σας, γνωρίζω τά βαθύτατα αἰσθήματα τῆς εὐλαβείας σας πρός τόν ἃγιον Ἀπόστολον Ἀνδρέα καί διά τοῦτο, κατανοῶ τόν πόνο σας καί τήν βαθειά σας, ἀνθρωπίνως, θλίψη γιά τό ὃτι δέν θά ἑορτάσωμε μέ τήν λαμπρότητα πού ἑορτάζομε πάντοτε τόν Ἃγιό μας. Κατανοῶ τό παράπονό σας καί τίς ποικίλες ἐξ’ άγάπης πρός τόν Θεόν καί τιμῆς πρός τόν Ἃγιον Ἀνδρέα, ἀντιδράσεις σας. Καί ὃσον οἱ ὧρες τῆς ἑορτῆς πλησιάζουν αἰσθάνομαι τά δάκρυά σας νά κυλοῦν ἀπό τά μάτια σας καί νά αὐλακώνουν τά ἀγγελόμορφα πρόσωπά σας.

                        Αὐτά τά δάκρυα καί τόν πόνο σας τά πῆρα ἢδη καί τά μετέφερα στόν Ἃγιο μας καί τά ἓνωσα μέ τά δικά μου δάκρυα καί ἀντί ἀνθέων τά ἀπόθεσα στόν τάφο του καί ἒβρεξα τήν ἁγία του Κάρα καί τόν σταυρό τοῦ μαρτυρίου του καί τόν ἱκέτευσα νά μεσιτεύσῃ  καί νά πρεσβεύσῃ πρός Κύριον, ὣστε νά μᾶς ἐλεήσῃ καί νά μᾶς σώσῃ ἐκ τῆς δικαίας Αὐτοῦ ἀπειλῆς καί τῆς δοκιμασίας, τήν ὁποίαν ἐξ’ αἰτίας, δυστυχῶς τῶν ἁμαρτιῶν μας, ὑφιστάμεθα.

                        Γνωρίζετε παιδιά μου, ὃτι δέν ἐπαύσαμε ἡμέρα καί νύκτα νά προσευχώμεθα ἐνώπιον τῶν ἱερῶν Λειψάνων καί τοῦ σταυροῦ τοῦ Ἀποστόλου μας. Γνωρίζετε ὃτι καθημερινῶς τήν Θεία Λειτουργία τελοῦμε στό ἱερό Ἀποστολεῖο του, στόν ἱερό δηλαδή, Ναό του. Μέσα, λοιπόν ἀπό τήν προσευχή καί τό Μυστήριο τῆς Θείας Εὐχαριστίας,  εἲμαστε ὃλοι μαζί. Οὐδείς ἀπουσιάζει ἀπό τήν Θεία Λατρεία. Γνωρίζετε ὃτι εἲμαστε κοντά σας, προσφέροντάς σας τόν Κύριόν μας, τό Σῶμα καί τό Αἷμα Του, ὡς ζωή καί οὐράνια κληρονομιά. Καθ’ ὃλον αὐτό τό στάδιο τῆς δοκιμασίας, εἰς οὐδένα ἐστερήσαμε οὐδέν πνευματικόν ἀγαθό, παρά τά περιοριστικά μέτρα. Χρησιμοποιήσαμε καί χρησιμοποιοῦμε τό μέτρον τῆς ἀγάπης ἡ ὁποία εὑρίσκει τρόπους νά εὐεργετήσῃ τόν ἀγαπώμενον.

                        Ὁ Κύριός μας φαίνεται, ὃτι μᾶς ζητάει ἀκόμα κάποιες θυσίες καί μᾶς δοκιμάζει στήν ὑπομονή, στήν ταπείνωση καί στήν ἀγάπη.

                        Ἐφέτος, ζητάει ἀπό μᾶς νά ἑορτάσωμε κατά τρόπο πρωτόγνωρο τόν Ἃγιον Ἀπόστολον Ἀνδρέα. Ἢδη ὁ ἱερώτατος μαθητής, κρατώντας τόν Σταυρό του, ἒφθασε ἐνώπιον τοῦ θρόνου τοῦ Κυρίου καί παρακαλεῖ νά τελειώσῃ ἡ ὀδύνη τῆς ψυχῆς μας. Πόσο θά κρατήσῃ ἡ δυσκολία; Πόσο ἡ ἀσθένεια; Πόσο ἡ δοκιμασία;

                        Ὁ Ἱερός Χρυσόστομος, ὁ διάδοχος τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου στόν θρόνο τῆς Βασιλίδος τῶν πόλεων, ἢδη μᾶς παρηγορεῖ: «νεφύδριον ἐστι καί θᾶττον παρελεύσεται».

                        Κάνετε τόν ἐφετινό ἑορτασμό ὑπόθεση βαθειᾶς ἐσωτερικῆς περισυλλογῆς, προσευχῆς καί κατανύξεως καί ἑνώσατε ἀπό ἐκεῖ πού θά εὑρίσκεσθε τήν προσευχή σας, μέ τήν ἰδική μας πού θά προσφέρεται στόν Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου καί ἐνώπιον τοῦ φρικτοῦ Θυσιαστηρίου. Ὁ Ἃγιος Ἀπόστολος Ἀνδρέας θά εἶναι στό σπίτι σας, στό τραπέζι σας, γιατί δέν ἒλειψε ποτέ ἀπό τήν καρδιά σας.

                        Μακάρι νά μποροῦσα καί ἐγώ νά δῶ τά πρόσωπά σας μέ τά αἰσθητά μου μάτια, τήν ὣρα πού θά λειτουργῶ, ὃπως, εὐτυχῶς, ἓνεκα τῆς δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ, μέσῳ τῶν συγχρόνων μέσων δύνασθε νά βλέπετε ἐσεῖς τό πρόσωπό μου, συμμετέχοντες προσευχητικά, ἀπ’ ὃπου καί ἂν εὑρίσκεσθε, στήν Θεία Λατρεία. Ὃμως εἶστε στίς ἱερές Λατρευτικές συνάξεις ὃλοι μαζί μου καί θά εἶσθε ὃλοι παρόντες νοερῶς κατά τήν ἑορτή τοῦ Ἁγίου μας καί θά ἀτενίζω τά πολυαγαπημένα εἰς ἐμέ πρόσωπά σας μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς, μέ τά πνευματικά μου μάτια ἐνώπιόν μου.

                        Σ’ αὐτή τή γιορτή ἂς ποθήσωμε περισσότερο ὃ,τι στερούμεθα˙, τόν οὐρανό, τήν Θεία Λατρεία, τόν Θεό καί τόν Ἃγιο Ἀπόστολο Ἀνδρέα, τούς ἀνθρώπους. Ἂς ἀγκαλιάσωμε μέ τό νοῦ καί τήν καρδιά μας τούς ἀδελφούς μας πού νοσοῦν καί εὑρίσκονται στίς μονάδες ἐντατικῆς θεραπείας, ἢ σέ ἂλλες κλινικές τῶν νοσοκομείων μας, τούς Ἰατρούς καί Νοσηλευτές, πού μέ κόπους πολλούς καί ἀγρυπνίες στέκονται στό προσκέφαλο τῶν ἀσθενῶν. Ἂς λιτανεύσωμε ἀντί τῆς αἰσθητῆς κατ’ ἒτος λιτανείας, κατά τήν πανήγυρη τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου, αὐτή μας τήν ἀγάπη καί ἂς προσευχηθοῦμε γιά ὃλους τούς ἀνθρώπους, ὑποσχόμενοι στόν Κύριό μας ὃτι θά μετανοήσωμε  διά τά πολλά ἡμῶν παραπτώματα.

                        Παιδιά μου εὐλογημένα, ὃταν μέ τό καλό ἀρθοῦν τά περιοριστικά μέτρα, θά τιμήσωμε πανηγυρικῶς τόν Ἃγιό μας καί λιτανευτικά θά τόν παρακαλέσωμε νά σκέπῃ καί νά φρουρῇ, ὃπως μέχρι τώρα πράττῃ, τήν πόλη του καί τόν Λαό του.

 

 

     Μέ πατρικές εὐχές καί εὐλογίες

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+Ο ΠΑΤΡΩΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ

 

ΈΚΤΑΚΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

 

Η γιορτή του "ΟΧΙ" , στα Βραχνέϊκα!

Με την δέουσα θρησκευτική ευλάβεια, εορτάστηκε  στην ενορία μας η διπλή εορτή της Αγίας Σκέπης και της Εθνικής εορτής.  Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, ακολούθησε η Δοξολογία για τα Νικητήρια της "28ης Οκτωβρίου 1940".  Μετά το πέρας της Δοξολογίας, ακολούθησε η επιμνημόσυνη δέηση στο Ηρώο του Παλαιού Ιερού και η κατάθεση στεφάνων από την Ενορία και τους τοπικούς φορείς. Τον πανηγυρικό της ημέρας  εκφώνησε ο Προϊστάμενος της ιερού ναού, αιδεσιμολ. πρωτ. π. Σωτήριος Κ. Μανωλόπουλος.

Αν και οι συνθήκες για την μη διασπορά του covid 19, δεν επέτρεπαν την διοργάνωση εκδηλώσεων από τα κατηχητικά σχολεία της ενορίας μας, ως είθισται, εν τούτοις δεν ήταν λίγοι οι γονείς που έφεραν τα παιδιά τους στο Ηρώο για να αποδώσουν τον Εθνικό Υμνό!

 

 

                            

Παναγιώτης Παπουτσής -Αντιπρόεδρος του Εκκλ. Συμβουλίου

Ιωάννης Παπαχρονόπουλος, Πρόεδρος Δ.Ε. Βραχνεΐκων

Ιωάννης Αγγ. Κοζιώρης, Πρόεδρος Τ.Κ. Μονοδενδρίου 

 

 

 

                                Βασιλική Αγγελοπούλου, μέλος του Συλλόγου Γονεών &                    Κηδεμόνων Δημοτικού - Νηπιαγωγείου Βραχναιϊκων 

                                          

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ -"28η Οκτωβρίου 1940" Η γιορτή του ΟΧΙ!