Ἐγκύκλιος τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. Χρυσοστόμου, ἐπὶ τῇ 61ῃ ἐπετείῳ τῆς ἐπανακομιδῆς τῆς Ἁγίας Κάρας τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

  

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ 

 

 

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 513Η

 

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Πρός

τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς καί Ἀποστολικῆς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

 

Παιδιά μου εὐλογημένα,

Καί πάλιν ἡμέρα χαρμόσυνος καί εὐφροσύνης ἀνάπλεως. Καί πάλιν ἐνώπιον μας προβάλλει ἡ πανέορτος ἡμέρα τοῦ ἑορτασμοῦ τῆς ἐπανακομιδῆς τῆς Τιμίας καί Χαριτοβρύτου Κάρας τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου.

Ἦτο ἡ 26η Σεπτεμβρίου 1964, ὅταν σύμπας ὁ εὐσεβής, ὁ φιλόθεος καί φιλάγιος Πατραϊκός Λαός, μέ ἐπικεφαλῆς τόν ἀοίδιμον προκάτοχον ἡμῶν Μητροπολίτην Πατρῶν κυρόν Κωνσταντῖνον, ὑπεδέχετο τήν πανσεβάσμιον καί ἀγγέλοις αἰδέσιμον Κάραν τοῦ Πρωτοκλήτου τῶν Ἀποστόλων, εἰς τήν ἱστορικήν Πλατείαν τῶν Τριῶν Συμμάχων Πατρῶν.

Οἱ κώδωνες ἁπάντων τῶν Ἱερῶν Ναῶν, χαρμοσύνως ἀνήγγειλαν τήν ἔλευσιν τῆς Ἱερᾶς τοῦ Πρωταποστόλου Κεφαλῆς καί πανηγυρικῷ τῷ τρόπῳ, ὑπεδέχοντο τό Ἱερόν θυσαύρισμα, το ὁποῖον ἡ πόλις τῶν Πατρῶν, ἐστερήθη ὑπέρ τῶν πεντακοσίων ἐτῶν.

Μέ δάκρυα καί μῦρα ἔραναν τήν Ἁγίαν Κάραν τοῦ Ἱερωτάτου Ἀποστόλου, οἱ πνευματικοί αὐτοῦ ἔκγονοι καί διά τῶν ἐστρωμμένων μέ δάφνας καί μυρσίνας ὁδῶν τῆς Ἀποστολικῆς πόλεως, τήν μετέφεραν εἰς τόν Παλαιόν καταστόλιστον Ναόν τοῦ Πρωτοκλήτου, ὅπου ἐν συγκλονισμῷ καρδίας ἀνέπεμψαν Δοξολογίαν πρός τόν ἐν Τριάδι προσκυνούμενον Θεόν ἡμῶν καί δέει πολλῷ τόν Ἀπόστολον Ἀνδρέαν ἐμακάρισαν και εὐχαρίστησαν, διά τάς πολλάς αὐτοῦ πρεσβείας ὑπέρ τῆς πόλεως καί διά τήν ἐν σώματι, πλέον, ἔλευσίν του καί μόνιμον ἐνταῦθα παραμονήν του.

Πέρασαν ἀπό τήν εὔσημον ἐκείνην ἡμέραν 61 ὁλόκληρα ἔτη. Ὁ Ἱερός Κλῆρος, οἱ Ἄρχοντες καί σύμπας ὁ Πατραϊκός Λαός, θα ἑορτάσωμεν καί πάλιν, Θεῷ ἐυχαριστοῦντες, διά τήν μεγίστην δωρεάν καί εὐλογίαν, ὥστε νά κατέχωμεν τήν πανσεβάσμιον τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου Κεφαλήν, ὅπως καί τόν Σταυρόν τοῦ Μαρτυρίου του καί βεβαίως τόν Ἅγιον Τάφον του, ἱερά καί πανσεβάσμια προσκυνήματα, τά ὁποῖα προσδίδουν εἰς τήν πόλιν μας ἱερότητα καί τήν συνιστοῦν ὡς πόλιν ἐξαιρέτως, παρά Κυρίου, εὐλογημένην.

Σημειωτέον ἐπίσης, ὅτι δέκα ἔτη μετά τήν ἔλευσιν τῆς Ἁγίας Κάρας τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου ἐν Πάτραις, ἤτοι τήν 26ην Σεπτεμβρίου 1974, ἐπί μακαριστοῦ Προκατόχου ἡμῶν Μητροπολίτου πρ. Πατρῶν Νικοδήμου καί προεξάρχοντος τοῦ Μακαριστοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί Πάσης Ἑλλάδος κυροῦ Σεραφείμ, ἐτελέσθησαν μεγαλοπρεπῶς τά Ἱερά Ἐγκαίνια τοῦ Νέου περικαλλοῦς Ἱεροῦ Ναοῦ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου, ἐν Πάτραις.

Ὅθεν καί αὐτήν τήν ἐπέτειον ἑορτάζομεν, ἀδελφοί μου καί παιδιά εὐλογημένα.

Ὁ Ἅγιος μας ὡς πνευματικός ἑστιάτωρ, μᾶς προσκαλεῖ ἅπαντας εἰς τήν μεγάλην καί λαμπράν ἑορτήν του, ἡ ὁποία θα πραγματοποιηθῇ ἐφέτος κατά τό διήμερον, Σάββατον καί Κυριακήν 27ην καί 28ην Σεπτεμβρίου.

Πιστεύομεν ἀκραδάντως, ὅτι σύμπας ὁ Χριστεπώνυμος Λαός τῆς Ἀποστολικῆς καί Θεοσώστου Μητροπόλεως τῶν Πατρῶν, θά προσέλθῃ εἰς τό Ἱερόν Ἀποστολεῖον, εἰς τόν Ἱερόν δηλαδή Ναόν τοῦ Πρωτοκλήτου, τό Σάββατον 27ην Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ. καί ὥραν 7ην ἀπογευματινήν διά τόν Μεγάλον Πολυαρχιερατικόν Ἑσπερινόν, ἀλλά καί τήν Κυριακήν 28ην Σεπτεμβρίου ἐ.ἔ., τό πρωί ἀπό τῆς 7ης ἕως 10.30 πρωινῆς, διά τήν Θείαν Λειτουργίαν καί τό ἀπόγευμα τῆς ἰδίας ἡμέρας, ἀπό ὥρας 5.45 διά τήν ἔναρξιν τοῦ πρώτου μέρους τῆς Λιτανείας καί τόν ἁγιασμόν εἰς τήν Ἰχθυόσκαλαν καί ἀπό ὥρας 7ης ἑσπερινῆς διά τήν Δοξολογίαν εἰς τήν Πλατείαν τῶν Τριῶν Συμμάχων καί τό δεύτερον μέρος τῆς λαμπρᾶς λιτανείας τῆς Ἁγίας Κάρας καί τῆς Ἱερᾶς Εἰκόνος τοῦ Πρωτοκλήτου.

Παιδιά μου εὐλογημένα,

Ἐλᾶτε καί ἐφέτος νά δοξολογήσωμε τόν Θεό καί νά τιμήσωμε τόν Ἅγιον μας, τόν Προστάτην μας καί διδάσκαλόν μας, τόν ἀκοίμητον πρέσβυν ὑπέρ ἡμῶν πρός Κύριον. Ἔλᾶτε νά τόν εὐχαριστήσωμε, διά τό ἄμετρον ἔλεος τοῦ Κυρίου καί διά τήν πολλήν του ἀγάπην, ἡ ὁποία πλουσίως ἐκχέεται πρός ἡμᾶς διά πρεσβειῶν του, παρά τήν ἁμαρτωλότητά μας καί την, ἀπό τόν Θεόν, ἀποστασίαν μας.

Ἐλᾶτε νά παρακαλέσωμε τόν Ἀπόστολον Ἀνδρέαν, νά μή μᾶς ἐγκαταλείψῃ ποτέ, νά μή μᾶς ἀφήσῃ ὀρφανούς, ἕνεκα τῆς πνευματικῆς μας ἀμελείας.

Μέ    τήν   πρόγευσιν   τῆς   χαρᾶς   τῆς   ὑπαντήσεώς   μας 

 εἰς    τήν πανευφρόσυνον Ἑορτήν τῆς Ἁγίας Κάρας τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου,

 

Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν Κυρίῳ,

εὐχόμενος πᾶσαν χάριν καί δωρεάν οὐράνιον

διά πρεσβειῶν τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου τοῦ Πρωτοκλήτου

Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ

 

† Ο Π Α Τ Ρ Ω Ν    Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

 

 \\

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ἡ ἀσυδοσία τῆς "τέχνης" στό μεγαλεῖο της. Τοῦ Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πατρῶν κ.κ. ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

 

Κατά τίς ἡμέρες αὐτές πού ἡ Ἐκκλησία ἑόρτασε τόν θρίαμβο τῆς Ὀρθοδοξίας καί τήν ἀναστήλωση τῶν ἱερῶν Εἰκόνων, οἱ σύγχρονοι εἰκονοκλάστες, ἀνήρτησαν στήν Ἐθνική, ναί στήν Ἐθνική πινακοθήκη,  πίνακες μέσα ἀπό τούς ὁποίους, προδίδουν τήν ἐσωτερική πνευματική τους διάσπαση, καθυβρίζοντας οὐσιαστικά τά πανσεβάσμια πρόσωπα τῆς Κυρίας Θεοτόκου καί τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀλλά καί τά πρόσωπα τῶν Ἁγίων μας.

Λυπούμεθα βαθύτατα γι’ αὐτό τό ὀλίσθημα τῆς τέχνης καί τοῦ πολιτισμοῦ, μέσα ἀπό τό ὁποῖο φαίνεται πλέον ἡ εἰκονοκλαστική θεώρηση τοῦ ἀνθρώπου καί τῆς ἐποχῆς μας καί ἀναδεικνύονται τά ἐσωτερικά σύνδρομα ἀνθρώπων καί ἡ κατάπτωσις τῆς κοινωνίας μας, ἡ ὁποία ὁδηγεῖται καί μέσα καί ἀπό τόν ἐκφυλισμό τῆς τέχνης, ὂχι ἁπλῶς στόν κατήφορο, ἀλλά στόν ὂλεθρο.

Ἡ «ὓβρις» εἶναι τό ἲδιον τῆς ἐποχῆς μας, ἡ ὁποία δέν μπορεῖ νά ἀντέξῃ τήν φωτεινότητα τοῦ πνεύματος καί ἐπιχειρεῖ νά ἀμαυρώσῃ τήν Εἰκόνα καί «τό κατ’ εἰκόνα», ἀφοῦ ἒχει τά πάντα ἀπαξιώσει μέσα ἀπό τό πνεῦμα τῆς ἂκρας ἀσυδοσίας, τοῦ λεγομένου δικαιωματισμοῦ  καί τῆς ἀνεκτικότητος.

Ἡ βέβηλη αὐτή πράξη, τῆς βλασφημίας οὐσιαστικά καί τῆς καθυβρίσεως τῶν ἱερῶν προσώπων μέσα ἀπό τήν λεγομένη «τέχνη», προδίδει, τήν ἒλλειψη σεβασμοῦ στά πιστεύω, στούς θεσμούς, στίς ἀξίες, στόν ἂνθρωπο.

Καί βέβαια δέν ἒχει ἀνάγκη ὑπερασπίσεως ὁ Κύριος μας, ἢ ἡ Παναγία μας καί οἱ Ἃγιοί μας, ἀλλά ἐμεῖς ἒχομε χρέος νά ἐκφράσωμε τήν ἀντίθεσή μας καί, ἂν θέλετε, τήν διαμαρτυρία μας, γιά αὐτή τήν βεβήλωση τῶν Ἱερῶν καί τῶν Ὁσίων μας, τῶν βαθυτάτων πιστευμάτων τῆς καρδιᾶς μας, τῶν ἱερῶν σεβασμάτων μας, ἐκφράζοντας καί τό Χριστεπώνυμο Πλήρωμα τῆς Μητροπόλεώς μας καί ὂχι μόνο.

Τό «δόγμα» ὃτι ἡ τέχνη δέν ἒχει ὂρια, σημαίνει, ἐν τέλει, ὃτι ἡ τέχνη δέν ἒχει ἦθος καί διά τοῦτο μιά τέτοια τέχνη τήν ἀπορρίπτομε.

Καί βέβαια ἐπ’ οὐδενί υἱοθετοῦμε ὁποιαδήποτε μορφή βίας καί ἀπό ὁποιοδήποτε καί ἂν προέρχεται.

Ὃμως πρέπει κάποτε καί οἱ ὑπεύθυνοι, ἐν προκειμένω στόν πολιτισμό καί στήν Ἐθνική Πινακοθήκη νά κατανοήσουν ποιά εἶναι τά ὃρια τῆς τέχνης, ἀλλά καί οἱ εὐθῦνες οἱ δικές τους.

Λυπούμεθα γιά αὐτή τήν πρόκληση καί ὓβρη. Καί δέν πρόκειται, δυστυχῶς, στόν τόπο μας μόνο,  περί τῆς ὓβρεως τῶν θείων καί ἱερῶν προσώπων, ἀλλά προστίθεται καί ἡ βεβήλωσις κατά καιρούς, τῶν ἀδριάντων τῶν Ἡρώων καί Μαρτύρων τῆς Πίστεως καί τῆς Πατρίδος καί τῶν μνημείων τοῦ Γένους μας, πού μαρτυροῦν τίς θυσίες τῶν αἱμάτων τῶν προγόνων μας, ὣστε ἐλεύθερα κάποιοι καί ἀσύδοτα καί ἀτιμώρητα νά μποροῦν νά προσβάλλουν τήν ἱερά τους μνήμη. Γιά τό ποῦ καί πῶς ἒφτασε αὐτός ὁ τόπος σ’ αὐτό τό χάλι ἒχομε ὃλοι τίς εὐθῦνες μας.

Λυπούμεθα γιά αὐτήν τήν προσβολή τῆς πίστεως τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν, ἀφοῦ ἡ Παναγία μας εἶναι τό ἱερώτερο Πρόσωπο μετά τόν Κύριόν μας καί οἱ Ἃγιοί μας, οἱ πρέσβεις πρός Κύριον καί ἐπαναλαμβάνομε προσευχητικά καί ἐν ἀγάπῃ.

«Κύριε, ἂφες αὐτοῖς, οὐ γάρ οἲδασι τί ποιοῦσι».

ΠΟΙΜΑΝΤΟΡΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ επί τη εισόδω εις την Αγίαν και Μεγάλην Σαρακοστήν

 

 

 

 

 ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

 ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ

 ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 426η

Ἀριθμ. Πρωτ.: 106

 

 

 

Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ

ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ

 

Πρός

τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν

 

Παιδιά μου εὐλογημένα,

Mέ τήν χάρη τοῦ Θεοῦ, ἐφθάσαμε στήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή. Ἡ περίοδος αὐτή εἶναι χρόνος πνευματικῶν ἀγωνισμάτων, προσευχῆς, νήψεως, νηστείας καί πνευματικῆς καί Μυστηριακῆς ζωῆς, ὣστε ἐν χαρᾷ καί ἀγαλλιάσει, νά φθάσωμε νά προσκυνήσωμε τά σεπτά καί Ἃγια Πάθη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καί νά Τόν δοξολογήσωμε Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν.

Ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή μᾶς προσφέρει θαυμάσιες λατρευτικές εὐκαιρίες, προκειμένου νά ἀτενίσωμε τόν ἐσωτερικό μας κόσμο, νά διαπιστώσωμε τίς ἀνθρώπινες ἀδυναμίες μας, νά δοῦμε τίς πνευματικές μας πληγές, τίς ὁποῖες δημιουργεῖ ἡ πολυδιάστατη ἁμαρτία, ἀλλά καί νά χρησιμοποιήσωμε τά ἀπαραίτητα φάρμακα ὡς καί τά πνευματικά ἐπιθήματα, γιά τήν θεραπεία αὐτῶν τῶν πληγῶν

Τό κέντρο τῆς ζωῆς μας εἶναι ἡ Θεία Λειτουργία. Σύνοδο οὐρανοῦ καί γῆς ὀνομάζει τήν φρικτή Μυσταγωγία, τήν Θεία Εὐχαριστία, ὁ Ἱερός Χρυσόστομος. Πάνω στήν Ἁγία Τράπεζα, προσφέρεται, θυσιάζεται, μελίζεται καί διαμερίζεται ὁ Ἀμνός τοῦ Θεοῦ, ὁ μελιζόμενος καί μή διαιρούμενος, ὁ ἐσθιόμενος καί μηδέποτε δαπανώμενος, ἀλλά τούς μετέχοντας ἁγιάζων, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός δηλαδή, καί ἐμεῖς γινόμεθα ὃμαιμοι καί σύσσωμοι Αὐτοῦ. Καθ’ ὃλην τήν διάρκεια τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία, μᾶς παρέχει τήν δυνατότητα πνευματικοῦ ἀνεφοδιασμοῦ, μᾶς ἐνισχύει καί μᾶς ἐνδυναμώνει στόν ἀγῶνα ἐναντίον τοῦ διαβόλου. 

Οἱ    ἱερές     Ἀκολουθίες     εἶναι    κατανυκτικές,     ἀναγωγικές    καί σωτήριες.  Ἡ  Θεία Λειτουργία      τοῦ Μεγάλου             Βασιλείου,      ἡ    Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων, οἱ Κατανυκτικοί Ἑσπερινοί, τό Μέγα      Ἀπόδειπνο,      οἱ ΧΧαιρετισμοί      πρός         τήν Ὑπεραγία           Θεοτόκο, συγκινοῦν, χαροποιοῦν, μεταμορφώνουν τόν ἂνθρωπο, τόν ὁδηγοῦν στήν νηφάλιο μέθη, ὃπως ἐμπειρικά μιλοῦν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.

Τά ὃπλα τά ὁποῖα παρέχει ἡ Ἐκκλησία μας, ὣστε νά φθάσωμε νικηφόροι στό τέρμα, μετά ἀπό ἓνα δύσκολο ἀγῶνα, εἶναι τά ἲδια πού χρησιμοποίησαν καί θά χρησιμοποιοῦν οἱ θεούμενοι ἀπό τῆς ἀρχῆς καί μέχρι τῶν ἐσχάτων.

Ὡραιότατα μέσα ἀπό ἓνα τροπάριο δίδει αὐτό τό μήνυμα ἡ Ἐκκλησία, ἰδιαιτέρως κατά τήν κατανυκτική περίοδο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς: «Τὸ στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέωκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε, ἀναζωσάμενοι τὸν καλὸν τῆς Νηστείας ἀγῶνα, οἱ γὰρ νομίμως ἀθλοῦντες, δικαίως στεφανοῦνται, καὶ ἀναλαβόντες τὴν πανοπλίαν τοῦ Σταυροῦ, τῷ ἐχθρῷ ἀντιμαχησώμεθα, ὡς τεῖχος ἄῤῥηκτον κατέχοντες τὴν Πίστιν, καὶ ὡς θώρακα τὴν προσευχήν, καὶ περικεφαλαίαν τὴν ἐλεημοσύνην, ἀντὶ μαχαίρας τὴν νηστείαν, ἥτις ἐκτέμνει ἀπὸ καρδίας πᾶσαν κακίαν. Ὁ ποιῶν ταῦτα, τὸν ἀληθινὸν κομίζεται στέφανον, παρὰ τοῦ Παμβασιλέως Χριστοῦ, ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς Κρίσεως». Δηλαδή,

«Ἢδη ἂνοιξε τό στάδιο τῶν ἀρετῶν, ὃσοι θέλετε νά ἀγωνισθῆτε, εἰσέλθετε στό στάδιο, ἀφοῦ ζωσθῆτε τόν ὡραῖον ἀγῶνα τῆς νηστείας. Ὃσοι ἀθλοῦνται νομίμως, δικαίως λαμβάνουν τόν στέφανον τῆς νίκης. Καί ἀφοῦ ἀναλάβομε τοῦ Σταυροῦ τήν πανοπλία, ἂς ἀγωνισθοῦμε ἐναντίον τοῦ ἐχθροῦ, ἒχοντες ὡς τεῖχος ἀπόρθητο τήν πίστη καί ὡς ἀσπίδα τήν προσευχή, ὡς περικεφαλαία τήν ἐλεημοσύνη, ἀντί μαχαίρας τήν νηστεία, ἡ ὁποία ἀφαιρεῖ ἀπό τήν καρδιά μας κάθε κακία. Ὃποιος ἀγωνίζεται κατ’ αὐτόν τόν τρόπο λαμβάνει τόν ἀληθινό στέφανο τῆς νίκης, ἀπό τόν Παμβασιλέα Χριστόν, κατά τήν ἡμέρα τῆς κρίσεως».

Παιδιά μου εὐλογημένα,

Ἡ Ἐκκλησία μας εἶναι ἡ φιλόστοργη μητέρα μας, ἡ ἀπαντοχή μας, ἡ παρηγοριά μας, ὁ οἶκος τοῦ οὐρανίου Πατρός μας. Μόνο ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ καί διά τῆς Ἐκκλησίας σωζόμεθα.

Αὐτή ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή ἂς εἶναι ἡ οὐράνια, μεγάλη, πνευματική εὐκαιρία γιά τήν ἀσφαλῆ πορεία μας, μέσα ἀπό τό στάδιο τῶν πνευματικῶν ἀγωνισμάτων, γιά τήν συνάντησή μας μέ τόν Ἐσταυρωμένο Κύριό μας, ὣστε προσκυνοῦντες τά σεπτά καί ἃγια

Πάθη Του καί μετέχοντες σ’ αὐτά, νά βιώσωμε ἐμπειρικά καί τήν χαρά καί εὐφροσύνη τῆς Ἀναστάσεώς Του.

Ἒχετε πίστη ἀκράδαντη στόν Θεό καί ἀφοσίωση στήν Ἁγία μας Ἐκκλησία. Ζήσατε τήν κοινωνία μέ τόν Θεό καί τόν συνάνθρωπο, μέ μετοχή στήν Μυστηριακή ζωή ὣστε μέ τήν χάρη τοῦ Kυρίου μας νά ἀπολαύσωμε ὃλοι, τήν εἰρήνη, τήν χαρά καί τήν ἀγάπη τῆς Ἀναστάσεώς Του.

Σήμερα, τό ἀπόγευμα, καί ὣρα 6 μ.μ., θά τελεσθῇ ὁ πρῶτος Κατανυκτικός Ἑσπερινός, στόν Νέο Ἱερό Ναό τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Ἀνδρέου. Σᾶς περιμένουμε μέ χαρά καί ἀγάπη.

Εὐλογημένη, κατά πάντα νά εἶναι, ἡ πνευματική μας πορεία κατά τήν Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Εἰρηνικό, σωτήριο καί πανευφρόσυνο εὒχομαι νά εἶναι τό πνευματικό μας ταξίδι γιά τό Ἃγιο Πάσχα.

Σᾶς ἀσπάζομαι ἐν Κυρίῳ, μέ ἀγάπη πατρική.

Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ

† Ο Π Α Τ Ρ Ω Ν  Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ