ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΠΑΤΡΩΝ
Ἐν Πάτραις τῇ 18ῃ Φεβρουαρίου 2026
Ἀριθμ. Πρωτ.: 79
ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ 525Η
Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΩΤΑΤΗΣ
ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΑΤΡΩΝ
Πρός
τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα
τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν
Παιδιά μου εὐλογημένα,
Μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ εἰσερχόμεθα στὸ στάδιο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς καὶ καλούμεθα ἀπὸ τὴν Ἁγία μας Ἐκκλησία νὰ ἀγωνισθοῦμε ἐντονώτερα, προκειμένου νὰ φθάσωμε νικηταί, ἐν χαρᾷ καὶ ἀγαλλιάσει, στὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Ἑβδομάδα, νὰ ζήσωμε τὰ Ἅγια Πάθη τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, μετέχοντες τῆς ἀθανάτου Τραπέζης καὶ νὰ τὸν δοξάσωμε Ἀναστάντα ἐκ νεκρῶν.
Ἀπὸ σήμερα ἀνοίγεται ἐνώπιόν μας, τὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν καὶ μᾶς περιμένει ἡ ὑψοποιὸς ταπείνωσις, γιὰ τὴν ὁποία ὁ Κύριός μας εἶπε: «Πᾶς ὁ ὑψῶν ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, ὁ δέ ταπεινῶν ἑαυτὸν ὑψωθήσεται». Ὁ Ἱερὸς Χρυσόστομος τὴν ὀνομάζει βασιλίδα τῶν ἀρετῶν καὶ οἱ ἄλλοι πατέρες τὴν συνιστοῦν ὡς ὁδὸν ἀρίστην πρὸς τὸν ἁγιασμὸ καὶ τὴν θέωση.
Καὶ ἡ νηστεία μᾶς ἀναμένει, φέρουσα κλάδους κατὰ Θεὸν εὐτυχίας καὶ προσφέρουσα τὴν ἀνθοφορία τῆς ἱερᾶς ἐγκρατείας, ἡ ὁποία καταξιώνει τὸν ἄνθρωπο, ὡς ψυχοσωματικὴν ὀντότητα.
Ἡ προσευχή μᾶς βεβαιώνει, ὅτι ὁ Κύριος δέχεται τὰ αἰτήματά μας, καὶ ἐκπληρώνει τάς πρὸς σωτηρίαν ἐπιθυμίας μας, ἰατρεύοντας τὰ πάθη καὶ τὰς ἀλγηδόνας τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ σώματος.
Ἡ ἀγάπη ἔρχεται μὲ τὸ δικό της φωτοφόρο ἔνδυμα, νὰ μᾶς ὑπενθυμὶσῃ, ὅτι δὲν μποροῦμε νὰ ζήσωμε χωρὶς τὴν παρουσία τοῦ ἄλλου, τοῦ ἀδελφοῦ μας, στὴ ζωή μας καὶ στὴν καρδιά μας. Ἐκτυπώτερον σήμερον ἀκούομε τὸν Κύριόν μας νὰ μᾶς λέγει: «Ἀγαπᾶτε ἀλλήλους», τὸν Εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην νὰ ἐπαναλαμβάνῃ: «Τεκνία ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» καὶ τὸν Ἀπόστολο Παῦλο νὰ παραγγέλῃ: «Ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀνθρώπων λαλῶ καὶ τῶν ἀγγέλων, ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἤ κύμβαλον ἀλαλάζον...».
Τὸ Μυστήριον τῆς Μετανοίας, μέσα ἀπὸ τὸ ἅγιο λουτρὸ τῶν δακρύων, μᾶς λαμπρύνει καὶ ὑπὲρ χιόνα μᾶς λευκαίνει, μὲ τὸ γλυκύτατον ἄκουσμα καί σάλπισμα τῶν Κυριακῶν λόγων: «Μετανοεῖτε ἤγγικε γὰρ ἡ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν». Ὁ Ἱερὸς Ὑμνογράφος μεταφέρει ἱκετευτικὰ τὴν δέησή μας στὸν Κύριο: «Τῆς μετανοίας ἄνοιξόν μοὶ πύλας Ζωοδότα.... αἰσχραῖς γὰρ κατεῤῥύπωσα, τὴν ψυχὴν ἁμαρτίαις...» καὶ οἱ ἀπὸ τῆς ἀρχῆς καὶ μέχρι τῶν ἐσχάτων, λαμπρυθέντες μέσα ἀπὸ τὸ ἱερὸ αὐτό Μυστήριο, μᾶς βεβαιώνουν γιὰ τὴν θυσιαστικὴ ἀγάπη τοῦ Οὐρανίου Πατρός, ὁ Ὁποῖος μᾶς δέχεται ἐν χαρᾷ καὶ πρῶτος μᾶς κατασπάζεται, προσφέροντας τὸ πανάγιον Σῶμα Του καὶ τὸ τίμιον Αἷμα Του γιὰ τὴν σωτηρία μας.
Προσέλθετε, ἀδελφοὶ μου, στὸ Μυστήριο τῆς Ζωῆς, στὴν Οὐράνια Τράπεζα. Δὲν ὑπάρχει ζωὴ χωρὶς τά Μυστήρια τῆς Ἐκκλησίας. Ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν ὑπάρχει σωτηρία. Ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἁπλῶς βιολογικὴ ὕπαρξη, μὲ βίο βοσκηματώδη, προσκολλημένος στὰ πεζὰ καὶ γήινα, στὰ φθαρτὰ καὶ πρόσκαιρα.
Δὲν εἶναι ὁ ἄνθρωπος ἕνα λογικὸ καλάμι, ριζωμένο στὸ βοῦρκο τῆς γῆς, ὡς θὰ ἤθελαν πολλοὶ σήμερα, ἀρνούμενοι τὴν πνευματικὴ ὑπόστασή μας, ἀλλά, ὡς λέγει ὁ Ἱερός Χρυσόστομος: “Ὁ ἄνθρωπος ἐστί τό περισπούδαστον τοῦ Θεοῦ ζῶον…. δι΄ ὅν ὁ μονογενής Υιός τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος ἐγένετο. Ὁ Δεσπότης ἐσφάγη καί τό αἷμα αὐτοῦ ἐξέχεε ὑπέρ ἀνθρώπου”.
Ἀδελφοί μου, ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, εἶναι ἕνα ταξίδι πρὸς τὸ Πάσχα. Πρὸς τὸ πέρασμα ἀπὸ τὰ γήινα στὰ οὐράνια, ἀπὸ τὰ φθαρτὰ στὰ ἄφθαρτα, ἀπὸ τὰ πρόσκαιρα στὰ αἰώνια, ἀπὸ τὸν θάνατο στὴν ζωή.
Ἐλᾶτε νὰ φθάσωμε στὸ τέρμα. Νὰ ζήσωμε τὸ Πάσχα μας. Τὴν νίκη τῆς ζωῆς ἐναντίον τοῦ θανάτου. Ἐλᾶτε ἀγωνιζόμενοι καί συναγωνιζόμενοι μεταξύ μας, ἀλλὰ καὶ μετὰ πάντων τῶν Ἁγίων νὰ ζήσωμε τὴν Ἀνάσταση καὶ νὰ ψάλωμε ἀγαλλόμενοι: «Ἀνέστη Χριστός ἐκ νεκρῶν λύσας θανάτου τὰ δεσμά...».
Μέσα ἀπὸ τὸν δικό μας ἀγῶνα, θὰ βοηθήσωμε καὶ τοὺς ἀδελφοὺς μας ποὺ ζοῦν μέσα στὴν ὀδύνη τῆς πολυωνύμου ἁμαρτίας καὶ τῆς ἀποστασίας ἀπὸ τὸν Θεό, νὰ ὑποψιαστοῦν καὶ νὰ κατανοήσουν τὴν θεοείδεια τοῦ ἀνθρώπου καὶ νὰ ἐπιστρέψουν στὴν στοργικὴ πατρικὴ ἀγκάλη.
Δὲν εἴμαστε μόνοι σ΄αὐτόν τὸν ἀγῶνα, συγκοιταζόμενος καὶ συνανιστάμενος εἶναι ὁ Κύριός μας Ἰησοῦς Χριστός. Πρέσβυς ἀκοίμητος ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος καί ἱκέτες πρός Θεόν ὁ Ἀπόστολος Ἀνδρέας καὶ πάντες οἱ Ἅγιοί μας.
Οἱ Ἱερὲς Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησία μας εἶναι τὰ σωτήρια μέσα καὶ οἱ ἱεροὶ σταθμοὶ πνευματικοῦ ἀνεφοδιασμοῦ, προκειμένου νὰ φθάσωμε μὲ ἀσφάλεια, στὸ εὐλογημένο τέρμα καὶ νὰ ἀπολαύσωμε τῶν ἀμαραντίνων τῆς νίκης στεφάνων.
Σήμερα τὸ ἀπόγευμα καὶ ὥρα 6, θὰ τελέσωμε στὸν Ἱερὸ Ναὸ τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου τὸν πρῶτο Κατανυκτικὸ Ἑσπερινό, τὸν λεγόμενο Ἑσπερινὸν τῆς συγγνώμης.
Σᾶς ἀναμένομεν ἐν χαρᾷ, στὴν κατανυκτικὴ, πρώτη, αὐτὴ Ἀκολουθία τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ὥστε ὅλοι μαζὶ ἐν ἀγάπῃ, ἐν ταπεινώσει, ἐν εἰρήνῃ καρδίας, δίδοντες συγγνώμη ὁ εἷς εἰς τὸν ἄλλον, νὰ ἀκολουθήσωμε τὴν ἁγίαν ὁδὸ πρὸς τὴν Ἁγίαν Ἀνάστασιν.
Σᾶς ἀσπάζομαι ὅλους μὲ ἀγάπη πατρικὴ καὶ σᾶς εὔχομαι εὐλογημένο νὰ εἶναι κατὰ πάντα τὸ στάδιο τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς.
Μὲ ὑγεία ψυχῆς τε καὶ σώματος νὰ ἑορτάσωμε τὴν Ἀνάσταση.
Ο Μ Η Τ Ρ Ο Π Ο Λ Ι Τ Η Σ
† Ο Π Α Τ Ρ Ω Ν Χ Ρ Υ Σ Ο Σ Τ Ο Μ Ο Σ
